Die laaste dae?

Die meeste mense besef dat ons in ’n tyd leef waarin die tekens van die tye toenemend onder ons aandag kom. Jesus het ons in Markus 13:4–8 gewaarsku oor dinge wat sou gebeur, waaronder oorloë en gerugte van oorloë, aardbewings en hongersnode. Wanneer ons kyk na die wêreld om ons, sien ons ook natuurrampe soos wegholbrande, oorstromings en tsoenami’s, asook vinnige tegnologiese ontwikkeling, ’n toename in kennis, die groei van globale stelsels en pogings tot groter wêreldwye samewerking.

Ons sien Israel voortdurend in die middelpunt van internasionale bespreking, dreigemente van oorlog, die verspreiding van ernstige siektes, toenemende morele verwarring, gesinsverbrokkeling, rebellie teen gesag en openlike Godslastering. Tog het Jesus ons nie net teen hierdie dinge gewaarsku nie. Hy het ons ook uitdruklik gewaarsku: “Pas op dat niemand julle mislei nie.” (Matteus 24:4). Hy het gesê dat baie onder sy Naam sou kom en mense sou mislei (Matteus 24:5), en dat daar valse profete sou opstaan wat baie mense sou mislei (Matteus 24:11).

As ons dan in die laaste dae leef, soos baie glo, waar is hierdie valse profete en leraars? Hoe sal ons hulle herken? En is dit moontlik dat hulle nie noodwendig buite die kerk gevind word nie, maar juis binne godsdienstige kringe waar mense hulle nie verwag nie?

Die groot afval

Daar moet eers ’n groot afval kom voordat die Here Sy bruid kom haal (2 Tessalonisense 2:3). Ons moet dus nie noodwendig ’n wêreldwye herlewing, groei en seëninge verwag nie, maar eerder ’n toenemende geestelike misleiding en afval van die waarheid. 

Almal is stadig maar seker besig om hande te vat met die hoer van Openbaring, met haar invloed en haar goddelose stelsel (Openbaring 18:3–4). Die Woord van God waarsku ons om uit haar uit te gaan, sodat ons nie aan haar sondes deel kry en saam met haar onder haar oordele kom nie. Dit is profesieë wat ons ernstig moet opneem, want die profetiese woord is nie bloot die gedagtes van mense nie, maar die Woord wat deur die Heilige Gees gegee is (2 Petrus 1:19–21).

Hierdie wêreld stuur af op die oordele van God (Jesaja 13:7–9), en geen mens sal God se oordele kan keer wanneer die bepaalde tyd aanbreek nie. As jy nie nou van die wêreld se sondige weë verlos word nie, hetsy as ’n Christen of selfs as ’n leraar, sal geen godsdienstige posisie jou van God se oordeel kan vrywaar nie (1 Johannes 2:15–17; Jesaja 24:2–3). Ons moet uit hierdie teenwoordige bose wêreld verlos word; ons kan nie die wêreld se goddeloosheid met menslike metodes in ’n goddelike stelsel verander nie. Christus het Homself vir ons sondes gegee om ons uit hierdie teenwoordige bose wêreld te verlos (Galasiërs 1:4).

Jesus het in die gelykenis van die tien maagde gesê dat hulle almal sluimerig geword en aan die slaap geraak het terwyl die bruidegom vertoef het (Matteus 25:5). In my verstaan van hierdie profesie is dit ’n ernstige waarskuwing dat die bruidsgemeenskap voor die koms van die Bruidegom geestelik aan die slaap kan raak. Nie almal wat verwag om Hom te ontmoet, sal noodwendig gereed wees wanneer Hy kom nie.

Oor en oor het God deur Sy profete, onder andere Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël en Hosea, Sy volk tot bekering geroep. Die boodskap was telkens dat hulle hul verkeerde weë moes verlaat en na die Here moes terugkeer. God soek nie bloot godsdienstige offergawes, lofprysing en gebede terwyl mense in ongehoorsaamheid en ongeregtigheid volhard nie. In Jesaja 1:13–20 verklaar die Here dat Hy moeg is vir die offers en godsdienstige byeenkomste van ’n volk wie se hande met bloed bevlek is. Hy roep hulle om hulself te reinig, op te hou om kwaad te doen, te leer om goed te doen en hulle van hul verkeerde weë te bekeer.

Die boodskap is duidelik: God soek nie bloot godsdienstige vorms nie. Hy roep Sy volk tot ware bekering, gehoorsaamheid en ’n lewe wat met Sy Woord ooreenstem.

Die kerk van Laodicéa – die laaste dae se kerk

In Openbaring 2–3 lees ons van die sewe gemeentes waaraan Jesus briewe gerig het. Ek verstaan hierdie sewe gemeentes ook as ’n profetiese beeld van sewe fases waardeur die kerk op aarde sou gaan, vanaf Jesus se hemelvaart tot met Sy wederkoms om Sy bruid te kom haal. Die laaste fase word deur die gemeente van Laodicéa uitgebeeld.

Die naam Laodicéa word dikwels verbind met die begrippe volk en oordeel of reg. Dit is betekenisvol wanneer ons kyk na die toestand van hierdie gemeente. In Openbaring 3:14–22 lees ons dat Jesus buite staan en klop. Hy vermaan hierdie gemeente om haar te bekeer, want sy het ryk geword en meen dat sy aan niks gebrek het nie. Tog weet sy nie dat sy ellendig, beklaenswaardig, arm, blind en naak is nie.

Jesus raai hierdie gemeente aan om goud wat deur vuur gelouter is by Hom te koop, wit klere aan te trek sodat haar naaktheid nie openbaar word nie, en oogsalf te gebruik sodat sy kan sien. Hy waarsku haar dat sy lou is: nie koud of warm nie. Daarom sê Hy dat Hy haar uit Sy mond sal spuug. Tog is daar steeds ’n oproep tot bekering, want die Here bestraf en tugtig dié wat Hy liefhet. Hy staan by die deur en klop. Hy belowe dat Hy met die een wat oorwin, sal saam eet, en dat die oorwinnaar saam met Hom op Sy troon sal sit.

Die waarskuwing eindig met die woorde: “Wie ’n oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sê.” (Openbaring 3:14–22).

Wanneer ons vandag na die kerk kyk, meen ek dat ons die toestand van Laodicéa al hoe duideliker sien manifesteer. Baie kerke het materieel en organisatories welvarend geword, maar uiterlike sukses is nie noodwendig ’n bewys van geestelike gesondheid nie. Kerklike tug en aanspreeklikheid word dikwels afgeskeep, terwyl sonde soms onder die vaandel van persoonlike regte en verdraagsaamheid aanvaarbaar gemaak word. Hebsug, selfverheffing en wêreldse bestuurstelsels kry plek in die kerk. Petrus waarsku dat daar valse leraars sal wees wat met hebsug mense deur verdigte woorde uitbuit (2 Petrus 2:1–3).

Christelike popmusiek en emosioneel gedrewe optredes word soms gebruik om mense te vermaak en ’n atmosfeer te skep waarin almal goed voel. Boodskappe word so aangebied dat mense bemoedig en gemotiveer word, maar nie noodwendig met hulle sonde gekonfronteer word nie. Wanneer sonde wel aangespreek word, word die boodskapper soms daarvan beskuldig dat hy oordeel. Tog leer die Skrif ons dat geestelike dinge onderskei moet word (1 Korintiërs 2:15), en dat ons alles aan die Woord van God moet toets.

Die Skrif waarsku ook ernstig teen seksuele sondes en verklaar dat onbekeerde mense wat in sulke sondes volhard, nie die koninkryk van God sal beërwe nie (1 Korintiërs 6:9–10). Tog moet ons onthou dat Paulus in dieselfde gedeelte sê dat sommige gelowiges vroeër sulke dinge was, maar gewas, geheilig en geregverdig is (vers 11). Die evangelie bied dus nie toestemming om in sonde te volhard nie, maar roep mense tot bekering en ’n veranderde lewe.

Die kwessie van vroue wat in die gemeente onderrig en gesag uitoefen, moet eweneens volgens die Skrif beoordeel word. Vanuit my verstaan van 1 Korintiërs 14:33–35 is God se orde in die gemeente nie iets wat ons na ons eie voorkeure kan verander nie. Ons moet die hele Skrif in ag neem en nie God se Woord buig om by die heersende kultuur aan te pas nie.

Daar het ’n gemaklike godsdienstige atmosfeer ontstaan waarin mense hoor: Kom soos jy is; Jesus is liefde; Jesus wil jou seën. Maar waar is die oproep tot bekering, heiligmaking, gehoorsaamheid en die vrees van die Here? Paulus waarsku teen mense wat ’n ander leer verkondig en die godsaligheid as ’n middel tot wins beskou (1 Timoteus 6:3–5). Die liefde van Christus mag nooit gebruik word om die waarheid oor sonde en bekering stil te maak nie.

Die vrees van die Here, wat ’n grondslag van ware wysheid is, het in baie godsdienstige kringe plek gemaak vir ’n mensgesentreerde evangelie. Opbouende kursusse, motiveringspraatjies en programme om mense se selfbeeld te versterk, het soms die plek ingeneem van die verkondiging van die volle raad van God. Mense word geleer om suksesvol, positief en selfversekerd te wees, maar waar is die oproep om die eie ek te verloën, die kruis op te neem en Jesus te volg?

Die kerk wil dikwels die duiwel bind en uitdryf, die wêreld vir Jesus wen en die wêreld ’n beter plek maak om in te woon. Maar terwyl daar soveel aandag aan programme, ervarings, sukses en wêreldse doelwitte gegee word, word die belangrikste sake soms verwaarloos: die verkondiging van die ware evangelie, die oproep tot bekering, die heiligmaking van die gelowige en die verwagting van die Here se wederkoms.

Die tragiese beeld van Laodicéa is dat sy meen sy is ryk en het aan niks gebrek nie, terwyl sy nie besef hoe arm sy geestelik geword het nie. Jesus staan buite en klop. Die vraag is nie hoeveel mense in die kerk bymekaarkom, hoeveel programme aangebied word of hoeveel geld ingesamel word nie. Die vraag is: Is Jesus werklik die Hoof van hierdie kerk, en word Sy Woord nog gehoorsaam?

Wolwe in skaapsklere

Die valse leraars en profete kom soos wolwe in skaapsklere (Matteus 7:15). Hulle kom nie noodwendig openlik as vyande van die Christendom nie, maar verskyn dikwels as gerespekteerde godsdienstige leiers wat groot invloed op miljoene mense uitoefen. Hulle boodskappe word wyd versprei, hulle boeke word verkoop en hulle bedienings groei, terwyl sommige groot rykdom en aansien verwerf. Die huis van die Here word ’n handelshuis (Johannes 2:13–16). Onthou, alles kan onder die vaandel van Christenskap gedoen word!

Ons het vergeet dat die duiwel homself voordoen as ’n engel van die lig, en dat sy dienaars hulle ook voordoen as dienaars van geregtigheid (2 Korintiërs 11:14–15). Paulus waarsku ons dat mense ’n ander Jesus kan verkondig, ’n ander evangelie kan aanbied en dat hoorders ’n ander gees kan ontvang (2 Korintiërs 11:4). Daarom moet ons waaksaam wees. Nie alles wat Christelik klink, is noodwendig die ware evangelie van Jesus Christus nie.

In die moderne kerk word daar toenemend boodskappe gehoor waarin geloof aan materiële voorspoed, persoonlike sukses en finansiële beloning verbind word. Die klem verskuif van bekering, selfverloëning en gehoorsaamheid aan God na die verkryging van aardse rykdom en ’n beter lewe. Maar Jesus waarsku ons: “Pas op en wees op julle hoede vir die hebsug” (Lukas 12:15). Die evangelie is nie ’n middel waardeur mense rykdom kan verkry nie.

Daar is ook leraars wat die uniekheid van Jesus Christus en die waarheid van die evangelie bevraagteken, terwyl ander verkondig dat daar verskillende weë na God is. Tog het Jesus duidelik gesê: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie” (Johannes 14:6). Ons kan nie ander godsdienstige weë met die evangelie van Jesus Christus gelykstel sonder om Sy eie woorde ernstig te bevraagteken nie.

Ander verkondig ’n evangelie waarin die mens se eie potensiaal, selfvertroue en sukses die middelpunt vorm. Die mens word aangemoedig om die kampioen in homself te ontdek, sy drome na te jaag en God se guns te verwag, terwyl die Bybelse oproep tot bekering, heiligmaking en selfverloëning op die agtergrond skuif. Jesus het egter gewaarsku dat die wêreld Sy volgelinge sou haat omdat hulle nie aan die wêreld behoort nie (Johannes 15:18–19).

Ons sien ook hoe die gesag van die Bybel bevraagteken word. Die maagdelike geboorte, die Godheid van Christus en Sy liggaamlike opstanding word soms herinterpreteer of ontken om by moderne denke aan te pas. Maar Paulus waarsku ernstig teen enige ander evangelie, selfs al sou dit deur iemand met groot aansien verkondig word (Galasiërs 1:6–9). Die apostels het nie die reg gehad om die evangelie volgens die behoeftes van hulle tyd te verander nie, en ons het ook nie daardie reg nie.

Die Skrif waarsku dat daar in die laaste tye mense sal wees wat van die geloof afvallig word en misleidende leringe aanhang (1 Timoteus 4:1–2). Wanneer die waarheid van God se Woord stelselmatig bevraagteken word, wanneer die persoon en werk van Jesus Christus verwater word en wanneer die mens se denke bo die gesag van die Skrif verhef word, moet ons ernstig nadink oor die rigting waarin die kerk beweeg.

Die gevaar is dat Christene geleidelik gewoond raak aan hierdie veranderinge. Wat vroeër as onversoenbaar met die Bybel beskou is, word aanvaarbaar omdat dit deur bekende leraars, groot bedienings of akademies gerespekteerde stemme verkondig word. So word mense voorberei om ’n ander verstaan van God, Jesus Christus en die evangelie te aanvaar.

Paulus waarsku in 2 Tessalonisense 2:3–12 teen die afval en die misleiding wat daarmee gepaardgaan. Hierdie waarskuwing behoort ons nie nuuskierig oor die identiteit van die komende Antichris te maak ten koste van ons eie geestelike waaksaamheid nie. Dit behoort ons eerder aan te spoor om die waarheid lief te hê en nie deur misleiding meegesleur te word nie.

Die wolwe in skaapsklere is gevaarlik juis omdat hulle nie altyd maklik herkenbaar is nie. Hulle kan die taal van die Christendom gebruik, die Bybel aanhaal en groot skares bymekaarmaak. Maar die maatstaf is nie gewildheid, geleerdheid, wonderwerke, finansiële sukses of die grootte van ’n bediening nie. Die maatstaf is die Woord van God.

Daarom moet ons waak, onderskei en alles toets. Ons mag nie aanvaar dat ’n boodskap waar is bloot omdat dit uit ’n kansel kom of deur ’n bekende Christen verkondig word nie. Ons moet terugkeer na die Woord, die ware evangelie bewaar en die Here getrou verwag.

Wie ’n oor het, laat hom hoor!

Wat is die gesonde leer?

Wat is die gesonde leer waarvoor Paulus ons waarsku — die leer wat mense in die laaste dae nie sal wil verdra nie? (2 Timoteus 4:1–5). Dit is die doodgewone, ou kruisboodskap! Paulus waarsku ons dat die woord van die kruis dwaasheid is vir dié wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God (1 Korintiërs 1:18).

Wat is hierdie kruisboodskap? Jy moet eers tot die besef kom dat jy verlore is en dat jy jouself nie kan red nie. Jy moet besef dat daar net Een is wat jou kan red: die Seun van God, JESUS CHRISTUS.

Jy moet jou bekeer, jou sondes bely en daarvan afstand doen (Spreuke 28:13). Wanneer jy jou tot God wend in opregte geloof en bekering, moet jy weer gebore word (Johannes 3:3). Alles moet nuut word! (2 Korintiërs 5:17).

Jy moet die Heilige Gees toelaat om die Woord van God aan jou te openbaar, jou van sonde te oortuig en jou in die waarheid te lei (Johannes 16:8–14). Ná jou bekering moet jy jou laat doop, soos die Here ons beveel het (Markus 16:16). Jy moet jou deur die Gees van God laat lei (Romeine 8:14), want God wil jou geloof louter en suiwer soos goud wat deur vuur gelouter word (1 Petrus 1:7).

Die Here tugtig dié wat Hy liefhet (Spreuke 3:11–12). Hy bestraf en tugtig diegene wat Hy liefhet, en daarom roep Hy die gemeente van Laodicéa tot bekering (Openbaring 3:19). Sy tugtiging is nie ’n teken dat Hy jou verwerp het nie, maar ’n oproep om na Hom terug te keer.

Jy moet jou rug draai op die wêreld se waardes en jou lewe aan God toewy (Romeine 12:1–2). Jy moet stry teen sonde en die begeertes van die vlees, en beklee word met die Here Jesus Christus (Romeine 13:11–14).

Jy moet skatte in die hemel bymekaarmaak en nie jou hart aan aardse rykdom en besittings bind nie (Matteus 6:19–21). Hierdie aardse bestaan is tydelik; ons sien uit na die ewige woning wat God vir ons berei het (2 Korintiërs 5:1). Jy moet God vrees en Sy gebooie bewaar, want dit is die hele plig van die mens (Prediker 12:13).

Vertrou op die Here met jou hele hart en laat Hom jou paaie rig (Spreuke 3:5–6). Jou lewe moet getuig dat jy nie meer vir jouself leef nie, maar dat Christus in jou lewe (Galasiërs 2:20).

Dit is alles of niks! Dit is ’n duur prys om die eie ek te verloën en Christus eerste te stel, maar die beloftes van God is kosbaar. Laat ons onsself reinig van alles wat ons liggaam en gees besoedel en ons heiligmaking in die vrees van God volbring (2 Korintiërs 7:1).

Jesus waarsku dat ons deur die nou deur moet ingaan, want baie sal probeer om in te gaan, maar nie daarin slaag nie (Lukas 13:24). Het jy jou lewe probeer behou, of het jy dit ter wille van Christus verloor? (Matteus 10:39). Daar is geen veilige middeweg waarin ons Christus kan bely, maar steeds doelbewus aan die wêreld en die sonde vasklou nie.

As ons saam met Hom gesterf het, sal ons ook saam met Hom lewe (2 Timoteus 2:11).

Pasop dat jy nie mislei word nie! Keer terug na die gesonde leer, ondersoek jouself aan die hand van die Woord van God en maak seker dat jou geloof nie bloot uit uiterlike godsdiens bestaan nie, maar uit ’n nuwe lewe in Jesus Christus.

Die misleiding is so fyn

As jy jou nog nie bekeer het nie, nog nie wedergebore is nie, of nog nie aan die eie ek gesterf het nie, staan jy — selfs as ’n Christen of ’n leraar — ’n goeie kans om deur die Laodicése kerk van die laaste dae meegesleur en mislei te word (2 Petrus 2:1–3). Die gevaar lê juis daarin dat misleiding nie altyd maklik herkenbaar is nie. Dit kan onder die vaandel van Christenskap kom en deur mense verkondig word wat godsdienstig voorkom, maar wie se boodskap mense van die waarheid af wegvoer.

Eeue voor Jesus se eerste koms het God deur die profete Sy volk gewaarsku omdat hulle Hom met hulle lippe geëer het, maar hulle harte ver van Hom af was. Jesaja 6:9–13 beskryf die geestelike blindheid en die oordeel wat oor die volk sou kom. Stel jou voor dat jy in daardie tyd deur Israel beweeg het. Jy sou sinagoges, priesters en godsdienstige gebruike gesien het. Alles kon uiterlik normaal en godsdienstig gelyk het, maar die volk se geestelike toestand was nie soos God dit verlang het nie. Esegiël 8 beskryf hoe gruwelike afgodery selfs in die tempel plaasgevind het. Godsdiens was daar, maar ongehoorsaamheid en afgodery het agter die godsdienstige voorkoms geskuil.

Ek verstaan die gemeente van Laodicéa as ’n profetiese beeld van die laaste fase van die kerkgeskiedenis. Wanneer ons Openbaring 3:14–22 lees, sien ons ’n gemeente wat meen dat sy ryk is en aan niks gebrek het nie, maar nie besef hoe ellendig, arm, blind en naak sy werklik is nie. Jesus staan by die deur en klop. Hy roep hierdie gemeente tot bekering (Openbaring 3:19–20).

Die wêreld word voorberei vir die gebeure wat die Skrif met die laaste dae en die groot verdrukking verbind. Wanneer ons vandag na die kerk kyk, kan dit soms lyk asof daar ’n groot herlewing plaasvind. Kerke groei, mense stroom na byeenkomste en godsdienstige aktiwiteite neem toe. Maar pasop! Groot getalle en uiterlike groei is nie noodwendig bewys van ’n ware geestelike herlewing nie. Die wolwe is hier, soms reg onder ons neuse (Titus 1:10–11).

Maak doodseker dat jou eie lewe getuig van die gesonde leer. Moenie bloot op jou kerklidmaatskap, jou godsdienstige ervaring of die woorde van ’n leraar staatmaak nie. Ondersoek jouself aan die hand van die Woord van God. Maak seker dat jy in die waarheid wandel en dat jou lewe die vrug van ware bekering en wedergeboorte dra.

Die misleiding is so fyn dat jy kan dink jy is op die regte pad, terwyl jy in werklikheid besig is om van die waarheid af weg te beweeg. Pasop dat jy nie mislei word nie!

Jesus kom Sy bruid haal

Deur die beeld van die tradisionele Joodse huwelik kan ons ’n pragtige prentjie sien van die verhouding tussen Jesus Christus en Sy bruid, en van die ware evangelie.

Dit begin waar die bruidegom sy bruid kies. Jesus het Sy dissipels daaraan herinner dat Hy hulle gekies het (Johannes 15:16). Die inisiatief tot ons verlossing kom van Hom. Hy het ons eerste liefgehad en die volle prys vir ons verlossing betaal (1 Korintiërs 6:20).

Daarna word die huweliksvoorwaardes bekend gemaak, deur die Ketuba. Ons kan dit vergelyk met die Nuwe Testament en die nuwe verbond wat deur Jesus Christus tot stand gekom het (Hebreërs 12:24). Die bruid moet weet wat haar Bruidegom van haar verwag. Sy moet die Woord lees, dit verstaan en daarvolgens leef. Het jy al jou kontrak gelees? Verstaan jy wat Jesus van Sy bruid verwag, of vertrou jy maar blindelings op ’n leerstelling wat iemand anders aan jou voorhou? Die hele Skrif is deur God ingegee en is nuttig tot lering, weerlegging, teregwysing en onderwysing in die geregtigheid (2 Timoteus 3:14–17).

Die huweliksbeeld herinner ons ook aan reiniging en voorbereiding, waar die meisie in die bad haar onderdompel in die Mikveh. Wanneer ons deur die geloof met Christus verenig word, word ons saam met Hom begrawe deur die doop in die dood, sodat ons in ’n nuwe lewe kan wandel (Kolossense 2:12). Die doop beeld ons vereenselwiging met Sy dood en opstanding uit. Dit is nie bloot ’n uiterlike godsdienstige handeling nie, maar ’n getuienis van die nuwe lewe waartoe God ons roep. Hebreërs 6:1–6 waarsku ons ernstig om nie van Christus af weg te val nadat ons die waarheid leer ken het nie.

In die huweliksbeeld word ’n beker gebruik om die verbintenis te bevestig. Dit herinner ons aan die betekenis van die nagmaal, waardeur ons die gemeenskap aan die bloed en liggaam van Christus verkondig (1 Korintiërs 10:16). Besef jy die heilige betekenis van die nagmaal en wat dit jou herinner aan die prys wat Jesus vir jou betaal het?

In die huweliksbeeld ontvang die bruid geskenke. So het Christus ook gawes aan Sy gemeente gegee. Die Heilige Gees is aan ons gegee as die waarborg van wat God vir ons voorberei het, en deur die Gees ontvang gelowiges verskillende gawes om mekaar te dien (1 Korintiërs 12:4; vergelyk Efesiërs 1:13–14). Ons ontvang hierdie gawes nie om onsself te verhef nie, maar om die liggaam van Christus op te bou.

Daarna vertrek die bruidegom na sy vader se huis om ’n plek vir sy bruid voor te berei. Jesus het gesê dat Hy na die huis van Sy Vader gaan om vir Sy volgelinge plek gereed te maak, en dat Hy weer sal kom om hulle na Hom toe te neem (Johannes 14:2–3).

Niemand weet die dag en die uur van Sy koms nie; Jesus het self gesê dat die Vader alleen dit weet (Matteus 24:36). Tog het Hy tekens gegee waarop Sy volgelinge moet let, en Hy het hulle beveel om op te kyk wanneer hierdie dinge begin gebeur, omdat hulle verlossing naby kom (Lukas 21:28).

Die bruid moet nou in geloof leef en vashou aan die belofte dat haar Bruidegom sal kom. In die tradisionele huweliksbeeld kon daar ’n wagtyd wees voordat die bruidegom terugkeer. Net so wag ons op die belofte van Jesus se wederkoms. Ons weet nie wanneer Hy sal kom nie, maar ons moet gereed wees.

Sy moes steeds na die plein gaan om handel te dryf en haar daaglikse lewe voort te sit. Maar haar lewe het verander: sy behoort nou aan iemand anders. So moet die wêreld ook aan ons kan sien dat ons aan Jesus Christus behoort. Jesus het gesê dat Sy dissipels nie van die wêreld is nie, net soos Hy nie van die wêreld is nie (Johannes 15:19). Ons kan nie die Here bely en terselfdertyd doelbewus volgens die wêreld se waardes leef nie.

Die bruid moes haarself voorberei vir die dag waarop die bruidegom sou kom. So word ons ook geroep om heilig en onberispelik te wees en die koms van die Here te verwag (2 Petrus 3:14). Elkeen wat hierdie hoop op Christus het, reinig homself soos Hy rein is (1 Johannes 3:3).

Op die bepaalde dag sou die bruidegom kom om sy bruid te haal. Jesus vergelyk Sy koms met die aankoms van die bruidegom in die gelykenis van die tien maagde (Matteus 25:1–13). Die maagde moes gereed wees wanneer die bruidegom kom. Die verstandige maagde het olie saam met hulle lampe geneem, maar die dwase het nie genoeg gehad nie.

As die geroep weerklink en die Bruidegom kom, sal dit te laat wees om eers te begin voorberei. Die olie in hierdie gelykenis herinner ons aan die noodsaaklikheid van geestelike gereedheid. Ons kan nie wag tot die laaste oomblik om die Here ernstig te begin soek nie. Die genade van God leer ons om goddeloosheid en wêreldse begeerlikhede te verloën en ingetoë, regverdig en godvrugtig te lewe terwyl ons die salige hoop verwag (Titus 2:11–13).

Dit is ’n lewenslange pad van bekering, selfverloëning, oorwinning oor sonde en die opneem van ons kruis. Jy kan nie jou hart aan die wêreld bind en terselfdertyd verwag om gereed te wees vir die Bruidegom nie. Dit is ’n voltydse lewenswyse. Dit is alles of niks!

As die mense om jou nie weet dat jy aan Christus behoort nie, sal hulle jou steeds volgens die wêreld se waardes beoordeel. Jou woorde alleen is nie genoeg nie; jou lewe moet getuig van die Een aan wie jy behoort. Dit is nie altyd maklik om afgesonder van die wêreld se waardes te leef wanneer almal om jou ’n ander rigting inslaan nie. Maar wanneer ons die Here opreg liefhet, moet ons liefde vir Hom sigbaar word in ons gehoorsaamheid en ons verwagting van Sy koms.

Kind van God, maak doodseker dat die wêreld vandag weet waar jy staan! Leef soos iemand wat aan Jesus Christus behoort. Hou jou lewe rein, bly getrou aan Sy Woord en wees gereed om Hom te ontmoet.

Hoor — Hy is op pad!